Depresja

Trudno nazwać ją ułomnością, bowiem atakuje oszukańczo i ociężale, tak by człowiek, który na nią zapadał niczego się nie domyślał a nawet trudno mu uwierzyć, że potrafiłby na coś takiego zachorować. potajemna jest dlatego, bowiem. dotyczy ludzi, którym się w życiu nie wiedzie i nie mają tyle powodzenia co inni. rodzi to w nich pasja, dlaczego muszą być gorsi a wszystko co sporządzają nie ma sensu, gdyż nie wynika z tego nic porządnego. osoby chore na depresję zwykle zamykają się w sobie i nie chcą pozwalać do siebie dotyku innych ludzi, co sprawia, że rodzi się w nich napaść. takie osoby zwykle zatracają poczucie sensu życia, zdarza się, ze do niektórych dochodzą myśli samobójcze. depresja co po, niektóre z tych osób schorowanych na depresję zwykle kończą w zakładach psychiatrycznych, gdzie uzyskują białe odzienie i są uzdrawiane z tej jak już wspomniałem niepewnej i węzłowatej choroby. depresję spokojnie można nazwać słabością i słabością 21 wieku, bowiem w współczesnych skomercjalizowanych i „ rączych” czasach, gdzie przeważają „wyścig szczurów” i gonitwa za pieniądzem ludzie zatracili podstawowe wartości i nadzieję na wyższe okresy.